Jezus als antifeminist, of toch niet?

Een auto kopen als vrouw alleen 

Ik kocht 10 jaar geleden een auto.
Er was een soort auto-festival, waar garagehouders en anderen hun waren aan konden bieden.

Ik wist al wat ik wilde.

Ik wist ook al dat het bedrag dat ze voor mijn oude auto wilden betalen, ongeveer gelijk was.
En, en dat bleek cruciaal: ik wist dat het ook een kwestie van tijd nemen is.

Je kon er gemakkelijk een dag over doen, zei een collega.

Hard to get spelen, zou me helpen om een gunstige aankoopprijs te bedingen.

Ik vond de auto die ik zou willen hebben.
De garagehouder noemde een bedrag.

Ik trok mijn wenkbrauwen op en zei dat ik er even over na moest denken.

Thuis zocht ik de garage op en de aangeboden auto.

Dat leverde wel wat gespreksonderwerpen op.

Ik bracht ze in, nadat ik de man weer getroffen had.

'Goh', zei hij, 'dat een vrouw daarop komt. Heb je even met je man overlegd?'

Ik was beledigd en tegelijk dacht ik: Zo gaat het spel.

Hij loopt niet naar de burgerlijke stand om te controleren of ik de waarheid spreek.
Dus ik loog: 'ja, dat waren de punten die hij inbracht. 

En u begrijpt misschien dat ik uw antwoorden ook even aan hem voorleg?'

Ja, hoor.

Een uurtje later, bij mijn terugkomst, bood hij €500 korting.
Fijn, en toch met een nasmaak. Want zonder 'de man' had ik die zeker niet gehad.

De vrouw 

Zo kijk ik naar de vrouw in het evangelie van vandaag.
Ze is in nood.
Maar ze moet eerst een aantal afwijzingen van nota bene Jezus zelf doorstaan;

ze moet zicht eerst heel klein maken, zichzelf zelfs vergelijken met een hond,

voordat Jezus aanstalten gaat maken....
Jezus als anti-feminist.

Allemaal onnodig tijdverlies voor het kind.

Nog steeds, overal.
Waarom is het zo dat vrouwen pas gezien worden als ze zich erg klein maken?
En misschien is de vraag voor mannen andersom: 

waarom worden mannen pas gezien als ze zich groter maken?

Het is nog steeds realiteit. Ook in de kerk. Als je het eenmaal ziet, zie je het ook daar overal.

Maar we maken er geen vorderingen in.

Houding tegenover God.

Tot zover mijn teleurstelling over Jezus die zich verheft boven de vrouw.

Wat zou een manier zijn om het heilzame van dit verhaal 

(want ik geloof  ook dat bijbelverhalen heilzame verhalen mogen zijn) te vinden?

Misschien kunnen we het zo vinden: het gaat hier niet over 'de vrouw' tegenover 'de man'.

Het gaat eerder over de verhouding van de mens (in dit verhaal vertegenwoordigd door de vrouw) tegenover God.

We hebben een kwestie. We hebben er hulp bij nodig.
We kijken om ons heen naar familie en vrienden.
We melden ons aan een balie, want misschien weet de dokter of de maatschappelijk werker wat te doen.
We vragen ook aan God of aan Maria bijstand.
En hoe gelovig je ook bent: de ervaring is vaak dat God ons in de wacht zet.
Er komt geen oplossing uit de hemel vallen.
We moeten door de hele ervaring heen. Er zit niets anders op.

Klein makend

En die ervaring maakt een mens klein

Je kunt het zelf niet.
Zelfs God kan het niet oplossen.

En die ervaring breekt een hart,

zeker als je nood je kinderen betreft.

Punt.
En toch: in het gebroken hart kan ook iets nieuws ontstaan.

Plotseling is alles genade:

je leven, je adem, dat ene gekregen briefje, de afgegeven maaltijd die je alleen maar op te hoeven warmen.

In een gebroken hart vol tranen kunnen precies dat de gaven Gods zijn,

Maar we moeten er dus wel heel klein voor worden

en met hart en ziel erkennen: dit kan ik niet.

Een hele boodschap voor de moderne man en vrouw. 

De bijbeltekst waarover dit gaat: Mattheus 15, 21-28

Vandaar trok Jezus zich terug naar de streek van Tyrus en Sidon.  22Op een gegeven ogenblik trad een Kananeese vrouw afkomstig uit dat gebied naar voren, luid roepend: “Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David! Mijn dochter is van een duivel bezeten en wordt verschrikkelijk gekweld.”  23Maar Hij gaf haar in het geheel geen antwoord. Toen wendden zijn leerlingen zich tot Hem met het verzoek: “Stuur die vrouw toch weg, want ze blijft ons achterna roepen.”  24Hij antwoordde: “Ik ben alleen maar tot de verloren schapen van het huis van Israël gezonden.”  25Maar de vrouw kwam naderbij, wierp zich voor zijn voeten neer en zei: “Heer, help mij!”  26Hij gaf haar ten antwoord: “Het is niet goed het brood dat voor de kinderen bestemd is aan de honden te geven.”  27“Wel waar, Heer”, sprak zij, “want de honden eten immers toch ook de kruimels die van de tafel van hun meesters vallen.”  28Daarop zei Jezus haar: “Vrouw, ge hebt een groot geloof! Uw verlangen wordt ingewilligd.” En van dat ogenblik was haar dochter genezen.