Goede Vrijdag: het kruis heeft geen waarom
Elk mens draagt een kruis. We zaten aan tafel. We hadden allemaal een kruis meegenomen. Er waren grote, houten kruizen die ooit boven een deur hingen, tere zilveren kruisjes aan kettingen van een eerste communie, kruisjes met de naam van een overledene. Kruizen van een rommelmarkt, kruizen van opa en oma. Kruizen, geschilderd door beroemde schilders. Kruizen gemaakt van een paar takjes onderweg. Alleen zo al werd duidelijk: elk mens draagt een kruis. Elk huisje heeft een kruisje. Het verhaal van het kruis. Ieder mocht ook zijn verhaal bij het meegebrachte kruis vertellen. We hoorden over de oorlog. over een feest met oma er nog bij (want een dag later...), We hoorden over pelgrimage en blessures waardoor het eindpunt niet kwam. Er waren verhalen over donkere nachten vol eenzaamheid en dat kijken naar dit kruis genoeg was. . En over die geliefde echtgenoot, al meer dan 10 jaar dood, maar zo pijnlijk nog gemist iedere dag. Er was zelfs medelijden met Jezus, dat Hij zo heeft moeten sterve...