een rood borstje voor het roodborstje
In de kerststal werd het Kerstkind geboren. Toen God de wereld schiep, vergat Hij het roo dborstje een rood borstje te geven. Of nog eerlijker: de verf was op. Hij stuurde het roodborstje de wijde wereld in en zei hem erbij dat hij op een dag een manier zou vinden om zijn rode borstje te krijgen. Maar dat duurde langer dan gedacht. Door vele eeuwen heen bleef het roodborstje grauw. Andere vogels dreven de spot met hem. En hij verstopte zich steeds vaker, steeds dieper in het struikgewas. Op een dag zat hij in de buurt van een stalletje. Er waren een os en een ezel. En ergens in de nacht waren er ook een man en een vrouw naar binnen gegaan. Het roodborstje besloot te gaan kijken. Het viel niet op in het donker. Niemand die hem zag. Daar in de kribbe lag een pasgeboren kind. Vanuit een donkere hoek keek het vogeltje on...