het derde dat je leert als je ziek bent: vragen.
Vragen Zo was het vaak in deze 2 jaar: Ziek. Misselijk. Stijfheid. Niet in staat te tillen. 500 gram maximum stond er, en ik had al een drain die vocht afvoerde in een fles die ik moest mee nemen. Auto rijden gaat niet. Geen boodschappen kunnen doen. Geen boodschappen kunnen opruimen. Niet de puf om te koken, Geen kilometer kunnen lopen. Weg is het gewone leven. Verbannen naar het rijk van de zieken. Weg uit je baan. Weg uit het bisdom. Komt ik ooit terug? Wie wil me nog? En al helemaal zo? Ik kon de shock amper verteren. Ik vertelde het mijn omgeving Ook zij schrokken van zoveel pech. 'Als ik wat voor je doen kan, laat je het dan weten? ' Liefde, vriendschap en mijn onhandigheid Ik voelde de liefde, de vriendschap. Ik voelde ook mijn onhandigheid: wat heb ik eigenlijk nodig? Ik kon die vraag niet eens beantwoorden. Ik voelde ook schaamte: ik wil niet tot last zijn, maar ik ben het wel. Maar ik weet ook niet waar ik ben en hoe ik het moet doen....