marion korenromp

  De omgeving Boven op de berg waar Luttenberg zijn naam aan te danken heeft, liggen niet alleen een dagcamping en een manege, maar ook oude karrensporen en een trimbaan. Een wandelroute, voorzien van borden  die je vertellen wat je om je heen ziet, maakt het compleet.  We lopen door het bos, dat na het gewone onderhoud nog eens werd uitgedund door de voorjaarsstormen. De omgevallen bomen liggen nog overal. De hei is droog, maar de warmte heeft wel de eerste vlinders wakker gemaakt. Een roodborstje komt ons groeten op een halve meter afstand. Of was het een vergissing? Hij maakt zich wel heel erg snel uit de voeten. Mijn vader vertelt over dit bos. Het was vroeger zijn achtertuin. Hij zoekt nog 'het vijvertje' dat vroeger regelmatig droogviel en hij dan moest bijvullen. Hij voelt het gewicht van de volle jerrycans nog en het gedoe van een fiets tegen de berg op over mul zand. De triomf is groot, als het er nog blijkt te zijn, vlakbij het perceel dat vroeger 'de Stikken'...

Het is zo'n dag waarop je denkt: 'dit is de enige kleur die ik vandaag ga zien':                                                              In de verte is ook nog iets roze.  Het blijkt een kinderparadijs dat nu gesloten is vanwege de corona-maatregelen.                                                        Maar verder: regen, regen, regen. Mensen ineengedoken onder een paraplu. Hangjeugd onder het speelparadijs. Radio op10. Dat is het. Ik rek tijd door alvast in de auto te lunchen. Want buienradar zegt dat het goed komt over een half uur.  Maar het tegendeel is waar. Ik stap een half uur later uit en duik onder mijn paraplu. Aan het e...