het tweede dat je leert als je ziek bent: aftellen

De laatste loodjes.

Het valt niet mee met de pillen.

Ik krijg spijsverteringsproblemen.
De verpleegkundige had het al gezegd.

Ze had het toen over de dosis aanpassen.

Ik wil haar nog even erover spreken en stuur een berichtje.

Een collega antwoordt: 'nee, geen dosis aanpassen.'

Huh? 

Ik wil graag mijn verjaardag vieren.

De laatste 'echte verjaardag' dateert van voor de covid crisis.

Ik dien het verzoek in dan vrij te zijn van het ziekenhuis.

De planner plant pardoes op mijn verjaardag om 11.30 uur.

Ik bel erover en zij zegt: 'nou, ik kan wel zien dat u niet zoveel over hebt voor uw gezondheid.'

Ik zie de berg pillen die voor me ligt.

Leveringsproblemen. 

448 pillen in 2 weken tijd is het alternatief.

Ik doe het.

Anders moet ik stoppen.

Ik moet dat zelf beslissen.
De apotheek verwijst naar de arts.

De arts verwijst naar de apotheek.

Ja, dan moet ik het natuurlijk weer oplossen.

Ik heb een hoofbehandelaar.

Zij zou goed bekend moeten zijn met mijn situatie.

Misschien is ze dat ook, maar dan in theorie.

Ik sprak en zag haar in 1,5 jaar 2 keer.

Dat mag ik als een gunstig teken opnemen, zei ze aan het begin.

Zij is er voor het geval er complicaties zijn.

Ik krijg een vaste verpleegkundig specialist.

Die zal me begeleiden.

Maar na 3x heeft ze een andere baan.
En brengen ze me onder bij een collega,

en als die niet kan bij een andere collega,

en als die niet kan weer bij een andere collega.

Allemaal aardige mensen.
Allemaal kundige mensen.
Maar soms verlang naar één iemand die er is voor mij,

iets meer aandacht voor mijn heel specifieke situatie.

Dat alles speelt op.

Leidt tot woede, 

verlies aan moed.

'Wat ga je eraan doen?' zei de psycholoog, 'het gaat nu nog om je achtste en laatste kuur'.

Ik verzin ter plekke dat ik graag met anderen wil aftellen,

Op dat moment van 10 tot 1.
Maar ik vind het ook een rare vraag andere te vragen een getal naar me door te sturen.
En toch heb ik het gedaan.
En nu tellen we op de app af met zo'n 20 mensen.
De creativiteit waarmee ze werken, is af en toe hilarisch.

Ik voel steun en warme harten.
En die heb ik nodig. 

Zaterdag ben ik klaar met mijn pillen en daarmee met mijn behandeling,

Ik heb van deze laatste pillen dan 1498 stuks geslikt.

Moge ze hun werk doen.