marion korenromp

Stel, ik mag mijn eigen persconferentie houden over het nieuwe werkseizoen. Wat  zou ik dan zeggen? Poging 1:  Beste mensen, ik ben blij u te mogen aankondigen dat we weer een prachtig seizoen tegemoet gaan. We gaan weer live met onze activiteiten. Wat zegt u? Protocollen? Ik heb geen idee. Daar ben ik niet over ingelicht. Ok. Nog een keer. Poging 2:  ' Beste mensen, ik wil u graag aankondigen  dat we weer een prachtig seizoen tegemoet gaan. We gaan helaas nog niet live. Want ja...  nog niet iedereen is ingeënt. Er komen nog mensen terug van vakantie  en misschien nemen die het virus mee. De studenten hoeven geen afstand meer te houden,  maar ze zijn ook nog niet volledig ingeënt. Laten we het zekere voor het onzekere nemen ...   en gewoon weer online gaan. We hadden vorig seizoen toch ook een prachtig programma  waar veel mensen aan meededen?  Wat zegt u:  U heeft genoeg van Zoom? U wilt nooit meer uren achter een scherm? Oké....

 Museum of humanity Zaandam, Hembrugterrein, Ketelhuis. Het is rondom ingepakt met allemaal portretten. Er lopen mensen die bekenden zoeken. Het lukt. Weer iemand van het lijstje. Bij de ingang staat een mevrouw die de vrijwilliger van dienst wil spreken. Ze heeft een tasje spullen bij zich, die ze wil teruggeven. Ze heeft zich ook laten fotograferen, vertelt de ze dienstdoende vrijwilliger. Maar ze kan zichzelf niet terugvinden.                                                                                                                                             ...

Labyrint 16: Zin in Werk (fraters van Tilburg) Vught  Er worden buien voorspeld. Van die buien die een app niet kan voorspellen, zei de weerman. Van die buien die in de loop van de dag gewoon ontstaan. 'Naar boven kijken en je gezond verstand gebruiken', luidde het advies. Toen ik in die richting keek, zag ik zware buien, voelde ik klamme vochtige lucht. Ik kon thuis blijven in afwachting van wat misschien niet kwam,  maar ik koos voor een jas en een paraplu. Wie weet viel het mee. .  Bij mijn aankomst weet ik: meestal valt het mee. Ik laat mijn jas en paraplu in de auto, en loop door het park richting de hoofdingang. Er is geen bordje richting labyrint. Dus meld ik me daar. 'Zin' is een initiatief van de fraters van Tilburg. Zij wonen daar nog in een kleine communiteit. Daarnaast staat een hotel  en is er een conferentie--oord  waarin werkers van allerlei huize tot rust kunnen komen. Het is er druk. Bij de deur staat dat, als je even moet wachten, je het beste ...

Labyrint 15: Casella Hilversum In de bossen Aan de Soestdijkerstraatweg in Hilversum ligt, aan het einde van een lange oprijlaan, Casella. Het is een plek van de zuster Augustinessen van St. Monica die jonge mensen stilte en gebed wil bieden. Het terrein bestaat uit een nieuw gebouw, dat het eigenlijke klooster is, een verbouwde schuur die nu dienst doet als moderne en ruime kapel, en een gerenoveerde boerderij, het gastenverblijf. In de tuin, aan de rand van het bos, ligt een groot labyrint en een prachtig stiltehuisje waar je tot rust kan komen met een uitzicht om verliefd op te worden. Labyrint Ik hoor helaas al jaren niet meer tot de doelgroep. Maar ik kwam er wel voor ontmoetingen en vergaderingen. Een dagdeel. En.... nog bijzonderder: een klein stukje verderop huisden de zusters tientallen jaren in een veel groter huis. Daar, in de kelder, werd in de jaren 60 dansles gegeven. Daar dansten ook mijn vader en moeder. Daar kregen ze verkering. Op deze vertrouwde grond stond ik vanmid...

De apostel Thomas Binnenkort is het de feestdag van de heilige Thomas, die we- onterecht- kennen als de 'ongelovige Thomas'. Alsof er zoveel met hem mis was. Alsof hij het anders had moeten doen.  Hij had de dood en de begrafenis van zijn Meester meegemaakt. En nu kwamen zijn vrienden vertellen dat Jezus leefde. Thomas was er niet bij toen de anderen Hem zagen. Maar ze wilden hem wel graag laten delen in hun vreugde. Thomas laat zich echter niet zo gemakkelijk overtuigen. 'Ik wil eerst zien dat Hij het is.  En ik wil ook zien dat het lijden écht geweest is. Ik wil zijn wonden zien. Pas dan kan ik geloven', zegt hij. Jezus geeft hem dat geschenk. Hij mag zien. En op datzelfde ogenblik gelooft hij ook. Dan zegt Jezus: 'zalig die niet zien en toch geloven.'  Op wie lijk ik?  Ik weet niet wat jij denkt, maar ik vind deze laatste woorden tamelijk confronterend. Als dit de keuze is, lijk ik wel héél erg op Thomas. Ik heb een goed excuus: het feit dat ik graag eerst wi...

  Zeer gewaardeerde volgers, jullie hebben ooit op een knop gedrukt waardoor jullie automatisch nieuwe posts in jullie postvakje kregen. Nu heb ik bericht gehad van Blogger.com dat de die mogelijkheid gaat verdwijnen. Omdat de meeste van jullie mij 'anoniem' volgen, moet ik jullie langs deze weg berichten. Per 1 juli gaan de automatische berichten stoppen. Wil je me toch blijven volgen? Stuur dan een mail aan mij mar.korenromp@outlook.com. Dan maak ik er een postlijst van en blijf je in de gelegenheid mee te lezen en je wellicht te laten inspireren, Marion 

Twee of drie: wat maakt dat nou uit? In een legende over de heilige Barbara wordt verteld dat ze door haar vader opgesloten werd in een toren. Dat gebeurde, omdat ze de man  aan wie haar vader haar had willen uithuwelijken, weigerde. Ze was in het geheim gedoopt en had al een Bruidegom. Op een dag riep ze de bouwlieden bij zich. Ze droeg hen op in de toren een derde raam te maken. De bouwlieden wilden geen toestanden en beschouwden haar vader als hun opdrachtgever. Die was er niet. Hij was op buitenlandse reis. Toen Barbara aandrong, deden ze het toch. Toen haar vader het derde raam zag, raakt hij buiten zinnen en ging haar te lijf.  Barbara ontsnapte, vluchtte, maar werd uiteindelijk verraden en stierf de marteldood. Hoe kan het dat die vader zo buiten zinnen raakte van een Drie-ene God? Twee of die: wat maakt dat nou uit? De menselijke kant. Laten we het eerst eens van de menselijke kant kijken. In mijn middelbare schooltijd was een klasgenoot in de problemen geraakt. Hij li...