Preek Het evangelie van zondag 14 juni 2026 komt uit Mattheus 9 en 10 Bij het zien van die menigte mensen werd Hij door medelijden bewogen, omdat ze afgetobd neerlagen als schapen zonder herder. Toen sprak Hij tot zijn leerlingen: 'De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten.' Hij riep zijn twaalf leerlingen bij zich en gaf hun de macht om de onreine geesten uit te drijven en alle ziekten en kwalen te genezen. Dit zijn de namen van de twaalf apostelen: als eerste, Simon die Petrus wordt genoemd, met zijn broer Andreas; Jakobus, de zoon van Zebedeus, met zijn broer Johannes; Filippus en Bartolomeüs, Tomas en Matteüs de tollenaar, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Taddeüs, Simon de Ijveraar en Judas Iskariot, die Hem verraden heeft. Deze twaalf zond Jezus uit met de opdracht: 'Begeeft u niet onder de heidenen en gaat niet binnen een stad van de Samaritanen; ...
Toen ik 49 werd, moedigde een aantal vrienden me aan iets bijzonders te doen in dit 50e levensjaar. Ik besloot elke maand een labyrint te lopen. Een labyrint is anders dan een doolhof. In een doolhof kan je jezelf vastlopen. Je moet telkens weer keuzes maken. Een labyrint is een weg naar het midden. Er is geen links of rechts, alleen maar een weg die je stap voor stap moet afleggen. Naar de kern toe. En vanuit de kern weer naar buiten. Deze keer het labyrint op het terrein van Zon en Schild in Amersfoort.. Het is Goede Vrijdag 2018. Twee uur in de middag. Ik stap in de auto op weg naar Amersfoort. Aan de Utrechtseweg ligt in de bossen het terrein van Zon en Schild. een ggz instelling voor mensen met psychische problemen. Daar ligt een labyrint dat ik graag lopen wil. Het werd in 2010 gemaakt door selma sevenhuijsen . Selma was in diezelfde periode in Montfoort de begeleidster van een labyrintloop. Als ik het terrein oprijd, zie ik alles wat ik er logischerwijs verwa...
Maria labyrint in Wernhout Toen ik 49 werd, moedigde een aantal vrienden me aan iets bijzonders te doen in dit 50e levensjaar.Ik besloot elke maand een labyrint te lopen. Een labyrint is anders dan een doolhof. In een doolhof kan je jezelf vastlopen. Je moet telkens weer keuzes maken. Een labyrint is een weg naar het midden. Er is geen links of rechts, alleen maar een weg die je stap voor stap moet afleggen. Naar de kern toe. En vanuit de kern weer naar buiten. Deze keer het labyrintop het terrein van Samaya in Werkhoven. Over de grens? De maand mei is zomaar voorbij gegaan. Geen labyrint gezien. Vakantie. Auto stuk. Te warm. Maar nu, in juni, pak ik de draad weer op. Op deze prachtige ochtend vertrek ik naar het Maria labyrint in Wernhout. De tomtom stuurt me over Hazeldonk, België in. Ik schrik er even van. Heb ik het goede Wernhout ingetypt? Maar een paar kilometer verder, zijn de Nederlandse, blauwe borden weer in zicht. Zundert staat er op....
Reacties
Een reactie posten